Uzatmalarda görüşmek üzere..

14 Haziran 2008, Cumartesi - 13:39

Bugün, 2. sınıfın 2. döneminin bittiği günden çıkıp, gönül rahatlığı ile kahvaltı yapacağımız gün, normalde . İyisiyle kötüsüyle koca 2 sene bitti ve dün akşamda mezuniyet törenimiz yapıldı. Her ne kadar organizasyonda eksikliklerde olsada, güzel bir geceydi diyebilirim kendi adıma.

Ne demiştik ? Koca 2 sene bitti..

İlk zamanlarda sabahları kalkıp şu bilgisayarın başına geçerdim. Derse gider, geldikten sonra yine bu bilgisayarın başına otururdum. İşe yarar yaramaz, ama bişeyleri yapardım yine kafama göre. Sonra zaman geçmeye başladı. Bilgisayarla öldürülen vakitler azaldı, sosyalleşmeye başladım. Nereden bilebilirdimki şu an buradan ayrılırken boğazımızı düğümleyecek dakikaları yaşatacak, arkadaşlarla, dostlarla, kardeşlerle, abilerle, ablalarla, vs. vs. ( Bu sıfatların her biri için ayrı insanlar yok. Hepsi topu topu 2-3 kişi ) tanışabileceğimi ? Daha sonra sabahları kahvaltımı tek başıma yapmamaya başladım. Zaman geçtikçe sabahları uyandırabileceğim, uyandırıldığım arkadaşlarımda oldu, hâla da öyle.. Hiç bişey yapmadan, sadece oturarak saatler geçirebildiğimizi bile biliyorum. Olmadı benim “Kasaba” diye nitelendirdiğim, Merkez’e ineriz, ama yine sıkılmayız. Sıkılan olursa sağlı sollu böyle ısırma, vurma, sıkma ve tekmeleme tarzı şiddet ögelerini bile kullanabiliyoruz. Makara kukara derken sınavlardan önce derste çalışırız. Bazen bu olay kaynasa bile, yaparız. Olmadı kopya yazarız. He unutmamışken, gondol sefamızı, yemekten sonra yediğimiz dondurmalarıda unutmayayım. Asıl unutulmaması gereken aslında çok daha farklı bir olay.

Kendi adıma konuşmak gerekirse, biraz yüzsüzce davranıp arkadaşlık, dostluk, kardeşlik, abilik, ablalık yetmedi birde Sevilmeyi Dileyen’imi buldum..

Cücü

Bittimi ? hayır bitmedi Daha uzatmalar var ..