Yeni sisteme eski sistemimdeki son blogumu yazarak devam edeyim

Aslında dün akşam itibari ile siteyi kapatma kararı almıştım kendimce, gece uzun uzun düşündüm. Artık yazmanın yanında insanların işine yarayabilecek bişeyler ortaya çıkarmak için. Yaklaşık 2 aydır sadece kendimce bişeylere sitem ettiğimde, daraldığımda yazıyorum. Hâlen daha aynı durum devam ediyor.

Kaçımızın bu tarz kaygıları var içerisinde bilemiyorum.Hangimiz yaptığımız hareketin, davranışın ileride bize nasıl bir geri dönüşünün olacağını düşünüyoruz acaba ? Kendi sorgulamamızı en son ne zaman yaptık ? Yarın ne olacağını hiç birimizin bilemeyeceği gayette âşikar. Hangi birimiz kimsenin baskısı olmadan bişeyler öğrenmek için çabalıyoruz? Bu tarz soruların cevabı yine kendimizde saklı. Kendimden örneklersem ;

Evet bir çok kimseye göre bildiklerim, gördüklerim, yaptıklarım bir çoğumuzun bildiği, gördüğü veya yaptığı şeyler değil. Ama bu hiç birimizin yapamayacağı, öğrenemeyeceği anlamına gelmiyor maalesef. Evet benimde “aa” dediğim insanlar çoğunlukta, hatta çok çok fazla. İmrenerek baktığım insanlar gibi olmayı Abimden öğrenmiştim. Şu anda pek birşey değişmedi aslında. İşimize yaramasada bir şeyi öğrenmek için bilen insanın peşinde dolaşmayı öğrettiler, aşıladılar. Düşünüyorumda doğrusuda bu. Bilgi hiç bi zaman ayağımıza gelmez, anca biz ona ulaşmaya çalışırız, çalışmalıyızda. Az önce bilgisayara Apache kurmadan IIS’in yanında PHP’yi MySQL’i ve phpmyAdmin’i kurdum. Zorlandım biraz ama yaptım sonunda. Hazıra alışmak kadar kötü bir durum yoktur. Önüme hazır konulan şeyler oldu. Bende faydalandım zamanında, doğrudur. Ama “Bunun yapılmışı var, gerek yok” tarzı muhabbetleri bırakalı yaklaşık 3 sene oldu. “Yapılmamışı yapma” fikride yıllar önce aşılandı hoş ne kadar beceremesekte..

vel hasıl kelam ; bişeylerin sıkıntısını çekmeden, stressini yaşamadan ne elimizdekinin kıymetini biliriz, ne de elimize yeni şeyler geçirebiliriz.