Furkan KARTAL » Yarın

Anlıyorum

Furkan — Fri, 13 Feb 2009 11:28:47 +0000

Neyse,

9 ay önce yazmıştım Bilmiyorum diye. Ahmet ALTAN içinde bulunduğum, bulunduğumu düşündüğüm durumu aşırı açık şekilde anlatmıştı. Sevgin için fedâkarlık yapmaktan bunun gerek maddi gerekse manevi boyutundan bahsetmişti. İlk aşkındanda bahsetmişti, erişemediği, ulaşamadığı, hayallerine alamadığı o aşkını.

Yazının tümüne katıldığımı belirterek; bazı güzellikler, mutluluklar için hayatımızda bişeyleri fedâ etmemiz ki bu bişeyler tıpkı Kral’ın tacını bırakması gibi hayatında büyük bi öneme sahip maddi birşey veya yiğeninin annesinin ve babasının mutluluğu için kendi mutluluğundan feda etmesi gibi. Her ne kadar doğru gözükmesede doğru olanın bu olduğunu söyleyebilirim. Bununla beraber soradabilirim gerek kendime gerek bunu okuyanlara, “Sen ne feda ettin sevdiğini düşündüğün insana? Tacınımı ? Mutluluğunumu?” Herkesin cevabı kendindedir, cevap verebiliyorsa eğer. Duygularımız kendimize saklıdır yazarın söylediği gibi kimsenin müdahale edemeyeceği biçimde bize aittir.

Yazının sonundada bir mesaj vardı.

Ben on yaşındayken ismini bilmediğim bir kadına ansızın aşık olup da, onu, adını bilmediğim için hayallerime ve hayatıma alamadığımda ağlamıştım sokaklarda.
Sonra, adını bildiğim, hayallerime aldığım ama hayatımdaki yeri neresi sorusuna bir cevap bulamadıklarım için ağladım.
Duygularınızdaki yerini bilirsiniz bir insanın.
Ama onun hayatınızdaki yerini bilmek…
Bu zordur.
Vereceğiniz cevap, bu cevap ne olursa olsun, ıssız ve karanlık bir sokakta ağlayan bir oğlanın çektiği acının nasıl bir şey olduğunu size gösterir.

“Cevabımız ne olursa olsun o çocuğun çektiği acının nası bişey olduğunu bize gösterir” derken ne demek istediğini şimdi şimdi anlıyorum. Ya siz?

Yarın’a dair..

Furkan — Sun, 20 Jul 2008 20:50:29 +0000

Dün’e X dersek, Bugün yaşadıklarımızada Y diyelim. Bu tarz formüllerde X ve Y’nin dışında birde Z vardırki aslında formülün sonucu oluyor buda. Yarın içinde Z diyelim. Bütün bunların toplamı yani tüm yaşantımız içinde U diyelim.

Öncekikle X’i tüm hayatımdan yani U’dan çıkarayım.
ISLEM1 = U – X

Sonra şu anki yaşantımı 2 ile çarpayımki bunun sebebi biraz özel’dir
ISLEM2 = 2 x Y

Şimdiii son olaraktan Yarın yaşamak istediklerimi, yarın olmasını dilediklerimide son olarak Yarın olarak nitelendirdiğim Z’ye eşitliyeyim yani ;

Z = 2Y – X

buda sanırım Yarın’ın formülü veya Yarın’a dair bir formül oluyor sanırım..

Dün, Bugün, Yarın..

Furkan — Sun, 13 Apr 2008 23:36:53 +0000

Biraz gerçek, biraz hâyal.. Bir ev hâyal edin, güzelmi güzel.. Hiç birimiz 17 Ağustos’u unutmadık. Güzel olan tüm evler yıkıldı neredeyse, İstanbul’da, Gölcük’te, Yalova’da.. Hatalı müteahhitler cezalandırıldı, imar izni verilmeyecek arsalar belirlendi bu arada. Depremden bir süre sonra ev yapacak müteahhitler ince elenip sık dokunarak seçildi. Herkese imar izni verilmedi. Ama sonunda verildi. Tabi bu karar verilirken geçmişte yapılan hatalardan ders alınarak, daha sıkı bir yönetim şekliyle oldu bunlar. Yıkılandan daha iyisini yapmaya ikna edenler evlerini yaptılar. İkna edemeyenler ise yapamadı..
Hepimizin içinde yıkık bir güzel evi vardır mutlak.Gerek o evi yapandan ötürü, gerekse yapılan yerden dolayı. O evinde belki içimizde yeri ayrıdır. Güzelliği yanısıra içerisinde barındırdığı anılarıylada.. O anıları kimse silemez, kimse o anıların üstünü örtemez. Ama gün gelir bir karar vermeniz gerekir. Ya yıkılan o evin başında günlerce, haftalarca ağıt yakıp, göz yaşı döküceksinizdir ya da o evin yerisine geçmişteki hataları tekrarlamadan, daha sağlamını ve belkide daha güzelini.. Vakit karar vakti olduğunda ne yapıcaksın peki? Ağıt yakmaya devammı ediceksin? Yoksa gerekli izni vericekmisin

İyi Geceler..